Formentabelle zu „cicurare“
Verb
Präsens (Indikativ) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
cicuro | cicuror |
2. Person Singular | cicuras | cicurare, cicuraris |
3. Person Singular | cicurat | cicuratur |
1. Person Plural | cicuramus | cicuramur |
2. Person Plural | cicuratis | cicuramini |
3. Person Plural | cicurant | cicurantur |
Imperfekt (Indikativ) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | cicurabam | cicurabar |
2. Person Singular | cicurabas | cicurabare, cicurabaris |
3. Person Singular | cicurabat | cicurabatur |
1. Person Plural | cicurabamus | cicurabamur |
2. Person Plural | cicurabatis | cicurabamini |
3. Person Plural | cicurabant | cicurabantur |
Futur I (Indikativ) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | cicurabo | cicurabor |
2. Person Singular | cicurabis | cicurabere, cicuraberis |
3. Person Singular | cicurabit | cicurabitur |
1. Person Plural | cicurabimus | cicurabimur |
2. Person Plural | cicurabitis | cicurabimini |
3. Person Plural | cicurabunt | cicurabuntur |
Perfekt (Indikativ) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | cicuravi | — |
2. Person Singular | cicuravisti | — |
3. Person Singular | cicuravit | — |
1. Person Plural | cicuravimus | — |
2. Person Plural | cicuravistis | — |
3. Person Plural | cicurare, cicuravere, cicuraverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | cicuraveram | — |
2. Person Singular | cicuraveras | — |
3. Person Singular | cicuraverat | — |
1. Person Plural | cicuraveramus | — |
2. Person Plural | cicuraveratis | — |
3. Person Plural | cicuraverant | — |
Futur II (Indikativ) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | cicuravero | — |
2. Person Singular | cicuraris, cicuraveris | — |
3. Person Singular | cicuraverit | — |
1. Person Plural | cicuraverimus | — |
2. Person Plural | cicuraveritis | — |
3. Person Plural | cicuraverint | — |
Präsens (Konjunktiv) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | cicurem | cicurer |
2. Person Singular | cicures | cicurere, cicureris |
3. Person Singular | cicuret | cicuretur |
1. Person Plural | cicuremus | cicuremur |
2. Person Plural | cicuretis | cicuremini |
3. Person Plural | cicurent | cicurentur |
Imperfekt (Konjunktiv) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | cicurarem | cicurarer |
2. Person Singular | cicurares | cicurarere, cicurareris |
3. Person Singular | cicuraret | cicuraretur |
1. Person Plural | cicuraremus | cicuraremur |
2. Person Plural | cicuraretis | cicuraremini |
3. Person Plural | cicurarent | cicurarentur |
Perfekt (Konjunktiv) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | cicuraverim | — |
2. Person Singular | cicuraris, cicuraveris | — |
3. Person Singular | cicuraverit | — |
1. Person Plural | cicuraverimus | — |
2. Person Plural | cicuraveritis | — |
3. Person Plural | cicuraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | cicuravissem | — |
2. Person Singular | cicuravisses | — |
3. Person Singular | cicuravisset | — |
1. Person Plural | cicuravissemus | — |
2. Person Plural | cicuravissetis | — |
3. Person Plural | cicuravissent | — |
Infinitiv | Präsens | Perfekt |
---|
Aktiv | cicurare | cicuravisse |
Passiv | cicurari, cicurarier | — |
Imperativ I | Aktiv | Passiv |
---|
2. Person Singular | cicura | cicurare |
3. Person Singular | — | — |
2. Person Plural | cicurate | cicuramini |
3. Person Plural | — | — |
Imperativ II | Aktiv | Passiv |
---|
2. Person Singular | cicurato | cicurator |
3. Person Singular | cicurato | cicurator |
2. Person Plural | cicuratote | — |
3. Person Plural | cicuranto | cicurantor |
PPP | Singular | Plural |
---|
Nominativ | cicurata, cicuratum, cicuratus | cicurata, cicuratae, cicurati |
Genitiv | cicuratae, cicurati | cicuratarum, cicuratorum |
Dativ | cicuratae, cicurato | cicuratis |
Akkusativ | cicuratam, cicuratum | cicurata, cicuratas, cicuratos |
Ablativ | cicurata, cicurato | cicuratis |
Vokativ | cicurata, cicurate, cicuratum | cicurata, cicuratae, cicurati |
PPA | Singular | Plural |
---|
Nominativ | cicurans | cicurantes, cicurantia |
Genitiv | cicurantis | cicurantium, cicurantum |
Dativ | cicuranti | cicurantibus |
Akkusativ | cicurans, cicurantem | cicurantes, cicurantia |
Ablativ | cicurante, cicuranti | cicurantibus |
Vokativ | cicurans | cicurantes, cicurantia |
PFA | Singular | Plural |
---|
Nominativ | cicuratura, cicuraturum, cicuraturus | cicuratura, cicuraturae, cicuraturi |
Genitiv | cicuraturae, cicuraturi | cicuraturarum, cicuraturorum |
Dativ | cicuraturae, cicuraturo | cicuraturis |
Akkusativ | cicuraturam, cicuraturum | cicuratura, cicuraturas, cicuraturos |
Ablativ | cicuratura, cicuraturo | cicuraturis |
Vokativ | cicuratura, cicurature, cicuraturum | cicuratura, cicuraturae, cicuraturi |
Gerundivum | Singular | Plural |
---|
Nominativ | cicuranda, cicurandum, cicurandus | cicuranda, cicurandae, cicurandi |
Genitiv | cicurandae, cicurandi | cicurandarum, cicurandorum |
Dativ | cicurandae, cicurando | cicurandis |
Akkusativ | cicurandam, cicurandum | cicuranda, cicurandas, cicurandos |
Ablativ | cicuranda, cicurando | cicurandis |
Vokativ | cicuranda, cicurande, cicurandum | cicuranda, cicurandae, cicurandi |
152 (228) Formen für „cicurare“