Formentabelle zu „diligere“
Verb
Imperfekt (Indikativ) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | diligebam | diligebar |
2. Person Singular | diligebas | diligebare, diligebaris |
3. Person Singular | diligebat | diligebatur |
1. Person Plural | diligebamus | diligebamur |
2. Person Plural | diligebatis | diligebamini |
3. Person Plural | diligebant | diligebantur |
Futur I (Indikativ) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | diligam | diligar |
2. Person Singular | diliges | diligere, diligeris |
3. Person Singular | diliget | diligetur |
1. Person Plural | diligemus | diligemur |
2. Person Plural | diligetis | diligemini |
3. Person Plural | diligent | diligentur |
Perfekt (Indikativ) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | dilexi | — |
2. Person Singular | dilexisti | — |
3. Person Singular | dilexit | — |
1. Person Plural | dileximus | — |
2. Person Plural | dilexistis | — |
3. Person Plural | dilexerunt, dilexere | — |
Plusquamperfekt (Indikativ) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | dilexeram | — |
2. Person Singular | dilexeras | — |
3. Person Singular | dilexerat | — |
1. Person Plural | dilexeramus | — |
2. Person Plural | dilexeratis | — |
3. Person Plural | dilexerant | — |
Futur II (Indikativ) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | dilexero | — |
2. Person Singular | dilexeris | — |
3. Person Singular | dilexerit | — |
1. Person Plural | dilexerimus | — |
2. Person Plural | dilexeritis | — |
3. Person Plural | dilexerint | — |
Imperfekt (Konjunktiv) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | diligerem | diligerer |
2. Person Singular | diligeres | diligerere, diligereris |
3. Person Singular | diligeret | diligeretur |
1. Person Plural | diligeremus | diligeremur |
2. Person Plural | diligeretis | diligeremini |
3. Person Plural | diligerent | diligerentur |
Perfekt (Konjunktiv) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | dilexerimque, dilexerim | — |
2. Person Singular | dilexeris | — |
3. Person Singular | dilexerit | — |
1. Person Plural | dilexerimus | — |
2. Person Plural | dilexeritis | — |
3. Person Plural | dilexerint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | dilexissem | — |
2. Person Singular | dilexisses | — |
3. Person Singular | dilexisset | — |
1. Person Plural | dilexissemus | — |
2. Person Plural | dilexissetis | — |
3. Person Plural | dilexissent | — |
Imperativ I | Aktiv | Passiv |
---|
2. Person Singular | dilige | diligere |
3. Person Singular | — | — |
2. Person Plural | diligite | diligimini |
3. Person Plural | — | — |
Imperativ II | Aktiv | Passiv |
---|
2. Person Singular | diligito | diligitor |
3. Person Singular | diligito | diligitor |
2. Person Plural | diligitote | — |
3. Person Plural | diligunto | diliguntor |
PPP | Singular | Plural |
---|
Nominativ | dilectus, dilectum, dilecta | dilecti, dilecta, dilectae |
Genitiv | dilectae, dilecti | dilectarum, dilectorum |
Dativ | dilecto, dilectae | dilectis |
Akkusativ | dilectum, dilectam | dilectos, dilecta, dilectas |
Ablativ | dilecta, dilecto | dilectis |
Vokativ | dilectum, dilecte, dilecta | dilecta, dilecti, dilectae |
PPA | Singular | Plural |
---|
Nominativ | diligens | diligentes, diligentia |
Genitiv | diligentis, diligentissume, diligentissumus | diligentium |
Dativ | diligenti, diligentiaeque, diligentiusque | diligentibus |
Akkusativ | diligens, diligentem | diligentes, diligentia |
Ablativ | diligenti, diligente, diligentiaeque, diligentiusque | diligentibus |
Vokativ | diligens | diligentia, diligentes |
PFA | Singular | Plural |
---|
Nominativ | dilectura, dilecturum, dilecturus | dilectura, dilecturae, dilecturi |
Genitiv | dilecturae, dilecturi | dilecturarum, dilecturorum |
Dativ | dilecturae, dilecturo | dilecturis |
Akkusativ | dilecturam, dilecturum | dilectura, dilecturas, dilecturos |
Ablativ | dilectura, dilecturo | dilecturis |
Vokativ | dilectura, dilecture, dilecturum | dilectura, dilecturae, dilecturi |
Gerundivum | Singular | Plural |
---|
Nominativ | diligendum, diligendus, diligenda, diligunda, diligundum, diligundus | diligenda, diligendi, diligendae, diligunda, diligundae, diligundi |
Genitiv | diligendi, diligendae, diligundae, diligundi | diligendarum, diligendorum, diligundarum, diligundorum |
Dativ | diligendo, diligendae, diligundae, diligundo | diligendis, diligundis |
Akkusativ | diligendum, diligendam, diligundam, diligundum | diligendos, diligenda, diligendas, diligunda, diligundas, diligundos |
Ablativ | diligendo, diligenda, diligunda, diligundo | diligendis, diligundis |
Vokativ | diligendum, diligenda, diligende, diligunda, diligunde, diligundum | diligenda, diligendi, diligendae, diligunda, diligundae, diligundi |
152 (279) Formen für „diligere“