Formentabelle zu „miare“
Verb
Präsens (Indikativ) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | postumio, memmio, commio, opimio, apodemio, septimio, laudemio, mio, septumio | mior, nimior |
2. Person Singular | mias, semias | miare, miaris |
3. Person Singular | miat | miatur |
1. Person Plural | miamus | miamur |
2. Person Plural | miatis | miamini |
3. Person Plural | miant | miantur |
Imperfekt (Indikativ) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | miabam | miabar |
2. Person Singular | miabas | miabare, miabaris |
3. Person Singular | miabat | miabatur |
1. Person Plural | miabamus | miabamur |
2. Person Plural | miabatis | miabamini |
3. Person Plural | miabant | miabantur |
Futur I (Indikativ) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | miabo | miabor |
2. Person Singular | miabis | miabere, miaberis |
3. Person Singular | miabit | miabitur |
1. Person Plural | miabimus | miabimur |
2. Person Plural | miabitis | miabimini |
3. Person Plural | miabunt | miabuntur |
Perfekt (Indikativ) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | miavi | — |
2. Person Singular | miavisti | — |
3. Person Singular | miavit | — |
1. Person Plural | miavimus | — |
2. Person Plural | miavistis | — |
3. Person Plural | miare, miavere, miaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | miaveram | — |
2. Person Singular | miaveras | — |
3. Person Singular | miaverat | — |
1. Person Plural | miaveramus | — |
2. Person Plural | miaveratis | — |
3. Person Plural | miaverant | — |
Futur II (Indikativ) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | miavero | — |
2. Person Singular | miaris, miaveris | — |
3. Person Singular | miaverit | — |
1. Person Plural | miaverimus | — |
2. Person Plural | miaveritis | — |
3. Person Plural | miaverint | — |
Präsens (Konjunktiv) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | miem | mier |
2. Person Singular | mies | miere, mieris |
3. Person Singular | miet | mietur |
1. Person Plural | miemus | miemur |
2. Person Plural | mietis | miemini |
3. Person Plural | mient | mientur |
Imperfekt (Konjunktiv) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | miarem | miarer |
2. Person Singular | miares | miarere, miareris |
3. Person Singular | miaret | miaretur |
1. Person Plural | miaremus | miaremur |
2. Person Plural | miaretis | miaremini |
3. Person Plural | miarent | miarentur |
Perfekt (Konjunktiv) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | miaverim | — |
2. Person Singular | miaris, miaveris | — |
3. Person Singular | miaverit | — |
1. Person Plural | miaverimus | — |
2. Person Plural | miaveritis | — |
3. Person Plural | miaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | miavissem | — |
2. Person Singular | miavisses | — |
3. Person Singular | miavisset | — |
1. Person Plural | miavissemus | — |
2. Person Plural | miavissetis | — |
3. Person Plural | miavissent | — |
Infinitiv | Präsens | Perfekt |
---|
Aktiv | miare | miavisse |
Passiv | miari, miarier | — |
Imperativ I | Aktiv | Passiv |
---|
2. Person Singular | mia, opimia, postumia, ieremia, lumia, mimia, paromia, testimia, boemia | miare |
3. Person Singular | — | — |
2. Person Plural | miate | miamini |
3. Person Plural | — | — |
Imperativ II | Aktiv | Passiv |
---|
2. Person Singular | miato | miator |
3. Person Singular | miato | miator |
2. Person Plural | miatote | — |
3. Person Plural | mianto | miantor |
PPP | Singular | Plural |
---|
Nominativ | miata, miatum, miatus | miata, miatae, miati |
Genitiv | miatae, miati | miatarum, miatorum |
Dativ | miatae, miato | miatis |
Akkusativ | miatam, miatum | miata, miatas, miatos |
Ablativ | miata, miato | miatis |
Vokativ | miata, miate, miatum | miata, miatae, miati |
PPA | Singular | Plural |
---|
Nominativ | mians, nomians | miantes, miantia |
Genitiv | miantis | miantium, miantum |
Dativ | mianti | miantibus |
Akkusativ | mians, miantem, nomians | miantes, miantia |
Ablativ | miante, mianti | miantibus |
Vokativ | mians, nomians | miantes, miantia |
PFA | Singular | Plural |
---|
Nominativ | miatura, miaturum, miaturus | miatura, miaturae, miaturi |
Genitiv | miaturae, miaturi | miaturarum, miaturorum |
Dativ | miaturae, miaturo | miaturis |
Akkusativ | miaturam, miaturum | miatura, miaturas, miaturos |
Ablativ | miatura, miaturo | miaturis |
Vokativ | miatura, miature, miaturum | miatura, miaturae, miaturi |
Gerundivum | Singular | Plural |
---|
Nominativ | mianda, miandum, miandus | mianda, miandae, miandi |
Genitiv | miandae, miandi | miandarum, miandorum |
Dativ | dormiando, miandae, miando | miandis |
Akkusativ | miandam, miandum | mianda, miandas, miandos |
Ablativ | dormiando, mianda, miando | miandis |
Vokativ | mianda, miande, miandum | mianda, miandae, miandi |
Substantiv
| Singular | Plural |
---|
Nominativ | midon, miatrix | — |
Genitiv | — | — |
Dativ | mimini | — |
Akkusativ | — | — |
Ablativ | — | — |
Vokativ | midon, miatrix | — |
Adjektiv
Positiv | Singular | Plural |
---|
Nominativ | — | — |
Genitiv | — | mientium |
Dativ | — | — |
Akkusativ | — | — |
Ablativ | — | — |
Vokativ | — | — |
Komparativ | Singular | Plural |
---|
Nominativ | — | — |
Genitiv | — | — |
Dativ | — | — |
Akkusativ | — | — |
Ablativ | — | — |
Vokativ | — | — |
Superlativ | Singular | Plural |
---|
Nominativ | — | — |
Genitiv | — | — |
Dativ | — | — |
Akkusativ | — | — |
Ablativ | — | — |
Vokativ | — | — |
156 (259) Formen für „miare“