Formentabelle zu „nuntiare“
Verb
Imperfekt (Indikativ) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | nuntiabam | nuntiabar |
2. Person Singular | nuntiabas | nuntiabare, nuntiabaris |
3. Person Singular | nuntiabat | nuntiabatur |
1. Person Plural | nuntiabamus | nuntiabamur |
2. Person Plural | nuntiabatis | nuntiabamini |
3. Person Plural | nuntiabant | nuntiabantur |
Futur I (Indikativ) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | nuntiabo | nuntiabor |
2. Person Singular | nuntiabis | nuntiabere, nuntiaberis |
3. Person Singular | nuntiabit | nuntiabitur |
1. Person Plural | nuntiabimus | nuntiabimur, nuntiavimur |
2. Person Plural | nuntiabitis | nuntiabimini |
3. Person Plural | nuntiabunt | nuntiabuntur |
Plusquamperfekt (Indikativ) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | nuntiaveram | — |
2. Person Singular | nuntiaveras | — |
3. Person Singular | nuntiauerat | — |
1. Person Plural | nuntiaveramus | — |
2. Person Plural | nuntiaveratis | — |
3. Person Plural | nuntiauerant, nuntiarant | — |
Futur II (Indikativ) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | nuntiavero | — |
2. Person Singular | nuntiaris, nuntiaveris | — |
3. Person Singular | nuntiaverit | — |
1. Person Plural | nuntiaverimus | — |
2. Person Plural | nuntiaveritis | — |
3. Person Plural | nuntiaverint | — |
Präsens (Konjunktiv) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | nuntiem | nuntier |
2. Person Singular | nunties | nuntiere, nuntieris |
3. Person Singular | nuntiet | nuntietur |
1. Person Plural | nuntiemus | nuntiemur |
2. Person Plural | nuntietis | nuntiemini |
3. Person Plural | nuntient | nuntientur |
Imperfekt (Konjunktiv) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | nuntiarem | nuntiarer |
2. Person Singular | nuntiares | nuntiarere, nuntiareris |
3. Person Singular | nuntiaret | nuntiaretur |
1. Person Plural | nuntiaremus | nuntiaremur |
2. Person Plural | nuntiaretis | nuntiaremini |
3. Person Plural | nuntiarent | nuntiarentur |
Perfekt (Konjunktiv) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | nuntiaverim | — |
2. Person Singular | nuntiaris, nuntiaveris | — |
3. Person Singular | nuntiaverit | — |
1. Person Plural | nuntiaverimus | — |
2. Person Plural | nuntiaveritis | — |
3. Person Plural | nuntiaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | nuntiavissem | — |
2. Person Singular | nuntiavisses | — |
3. Person Singular | nuntiasset, nuntiavisset | — |
1. Person Plural | nuntiavissemus | — |
2. Person Plural | nuntiavissetis | — |
3. Person Plural | nuntiassent, nuntiavissent | — |
Imperativ I | Aktiv | Passiv |
---|
2. Person Singular | nuntia | nuntiare |
3. Person Singular | — | — |
2. Person Plural | nuntiate | nuntiamini |
3. Person Plural | — | — |
Imperativ II | Aktiv | Passiv |
---|
2. Person Singular | nuntiato, nuntiatoreis | nuntiator |
3. Person Singular | nuntiato, nuntiatoreis | nuntiator |
2. Person Plural | nuntiatote | — |
3. Person Plural | nuntianto | nuntiantor |
PPP | Singular | Plural |
---|
Nominativ | nuntiatum, nuntiata, nuntiatus | nuntiata, nuntiatae, nuntiati, nuntiataesunt |
Genitiv | nuntiatae, nuntiati, nuntiataesunt | nuntiatarum, nuntiatorum |
Dativ | nuntiato, nuntiatae, nuntiataesunt, nuntiatoreis | nuntiatis |
Akkusativ | nuntiatum, nuntiatam | nuntiata, nuntiatas, nuntiatos |
Ablativ | nuntiata, nuntiato, nuntiatoreis | nuntiatis |
Vokativ | nuntiatum, nuntiata, nuntiate | nuntiata, nuntiatae, nuntiati, nuntiataesunt |
PFA | Singular | Plural |
---|
Nominativ | nuntiaturus, nuntiaturum, nuntiatura | nuntiaturi, nuntiatura, nuntiaturae |
Genitiv | nuntiaturi, nuntiaturae | nuntiaturarum, nuntiaturorum |
Dativ | nuntiaturae, nuntiaturo | nuntiaturis |
Akkusativ | nuntiaturum, nuntiaturam | nuntiatura, nuntiaturas, nuntiaturos |
Ablativ | nuntiatura, nuntiaturo | nuntiaturis |
Vokativ | nuntiaturum, nuntiatura, nuntiature | nuntiaturi, nuntiatura, nuntiaturae |
Gerundivum | Singular | Plural |
---|
Nominativ | nuntiandum, nuntianda, nuntiandus | nuntianda, nuntiandi, nuntiandae |
Genitiv | nuntiandi, nuntiandae | nuntiandarum, nuntiandorum |
Dativ | internuntiando, nuntiando, nuntiandae | nuntiandis |
Akkusativ | nuntiandum, nuntiandam | nuntianda, nuntiandas, nuntiandos |
Ablativ | internuntiando, nuntiando, nuntianda | nuntiandis |
Vokativ | nuntiandum, nuntianda, nuntiande | nuntianda, nuntiandi, nuntiandae |
152 (261) Formen für „nuntiare“