Formentabelle zu „praedare“
Verb
Imperfekt (Indikativ) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | praedabam | praedabar |
2. Person Singular | praedabas | praedabare, praedabaris |
3. Person Singular | praedabat | praedabatur |
1. Person Plural | praedabamus | praedabamur |
2. Person Plural | praedabatis | praedabamini |
3. Person Plural | praedabant | praedabantur |
Futur I (Indikativ) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | praedabo | praedabor |
2. Person Singular | praedabis | praedabere, praedaberis |
3. Person Singular | praedabit | praedabitur |
1. Person Plural | praedabimus | praedabimur |
2. Person Plural | praedabitis | praedabimini |
3. Person Plural | praedabunt | praedabuntur |
Perfekt (Indikativ) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | praedavi | — |
2. Person Singular | praedavisti | — |
3. Person Singular | praedavit | — |
1. Person Plural | praedavimus | — |
2. Person Plural | praedavistis | — |
3. Person Plural | praedare, praedavere, praedaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | praedaveram | — |
2. Person Singular | praedaveras | — |
3. Person Singular | praedaverat | — |
1. Person Plural | praedaveramus | — |
2. Person Plural | praedaveratis | — |
3. Person Plural | praedaverant | — |
Futur II (Indikativ) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | praedavero | — |
2. Person Singular | praedaris, praedaveris | — |
3. Person Singular | praedaverit | — |
1. Person Plural | praedaverimus | — |
2. Person Plural | praedaveritis | — |
3. Person Plural | praedaverint | — |
Präsens (Konjunktiv) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | praedem | praeder |
2. Person Singular | praedes, predes | praedere, praederis, predere |
3. Person Singular | praedet | praedetur |
1. Person Plural | praedemus | praedemur |
2. Person Plural | praedetis | praedemini |
3. Person Plural | praedent | praedentur |
Imperfekt (Konjunktiv) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | praedarem | praedarer |
2. Person Singular | praedares | praedarere, praedareris |
3. Person Singular | praedaret | praedaretur |
1. Person Plural | praedaremus | praedaremur |
2. Person Plural | praedaretis | praedaremini |
3. Person Plural | praedarent | praedarentur |
Perfekt (Konjunktiv) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | praedaverim | — |
2. Person Singular | praedaris, praedaveris | — |
3. Person Singular | praedaverit | — |
1. Person Plural | praedaverimus | — |
2. Person Plural | praedaveritis | — |
3. Person Plural | praedaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | praedavissem | — |
2. Person Singular | praedavisses | — |
3. Person Singular | praedavisset | — |
1. Person Plural | praedavissemus | — |
2. Person Plural | praedavissetis | — |
3. Person Plural | praedavissent | — |
Imperativ I | Aktiv | Passiv |
---|
2. Person Singular | praeda, praedaeque, preda | praedare |
3. Person Singular | — | — |
2. Person Plural | praedate | praedamini |
3. Person Plural | — | — |
Imperativ II | Aktiv | Passiv |
---|
2. Person Singular | praedato, praedatoreis | praedator |
3. Person Singular | praedato, praedatoreis | praedator |
2. Person Plural | praedatote | — |
3. Person Plural | praedanto | praedantor |
PPP | Singular | Plural |
---|
Nominativ | praedatus, praedatum, praedata | praedati, praedata, praedatae |
Genitiv | praedati, praedatae | praedatorum, praedatarum |
Dativ | praedatae, praedato, praedatoreis | praedatis, predatis |
Akkusativ | praedatum, praedatam | praedata, praedatas, praedatos |
Ablativ | praedata, praedato, praedatoreis | praedatis, predatis |
Vokativ | praedatum, praedata, praedate | praedati, praedata, praedatae |
PFA | Singular | Plural |
---|
Nominativ | praedatura, praedaturum, praedaturus | praedatura, praedaturae, praedaturi |
Genitiv | praedaturae, praedaturi | praedaturarum, praedaturorum |
Dativ | praedaturae, praedaturo | praedaturis |
Akkusativ | praedaturam, praedaturum | praedatura, praedaturas, praedaturos |
Ablativ | praedatura, praedaturo | praedaturis |
Vokativ | praedatura, praedature, praedaturum | praedatura, praedaturae, praedaturi |
Gerundivum | Singular | Plural |
---|
Nominativ | praedandum, praedanda, praedandus | praedandi, praedanda, praedandae |
Genitiv | praedandi, praedandae | praedandarum, praedandorum |
Dativ | praedandae, praedando | praedandis |
Akkusativ | praedandum, praedandam | praedanda, praedandas, praedandos |
Ablativ | praedanda, praedando | praedandis |
Vokativ | praedandum, praedanda, praedande | praedandi, praedanda, praedandae |
Substantiv
156 (261) Formen für „praedare“