Formentabelle zu „praedeterminare“
Verb
Präsens (Indikativ) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
praedetermino | praedeterminor |
2. Person Singular | praedeterminas | praedeterminare, praedeterminaris |
3. Person Singular | praedeterminat | praedeterminatur |
1. Person Plural | praedeterminamus | praedeterminamur |
2. Person Plural | praedeterminatis | praedeterminamini |
3. Person Plural | praedeterminant | praedeterminantur |
Imperfekt (Indikativ) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | praedeterminabam | praedeterminabar |
2. Person Singular | praedeterminabas | praedeterminabare, praedeterminabaris |
3. Person Singular | praedeterminabat | praedeterminabatur |
1. Person Plural | praedeterminabamus | praedeterminabamur |
2. Person Plural | praedeterminabatis | praedeterminabamini |
3. Person Plural | praedeterminabant | praedeterminabantur |
Futur I (Indikativ) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | praedeterminabo | praedeterminabor |
2. Person Singular | praedeterminabis | praedeterminabere, praedeterminaberis |
3. Person Singular | praedeterminabit | praedeterminabitur |
1. Person Plural | praedeterminabimus | praedeterminabimur |
2. Person Plural | praedeterminabitis | praedeterminabimini |
3. Person Plural | praedeterminabunt | praedeterminabuntur |
Perfekt (Indikativ) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | praedeterminavi | — |
2. Person Singular | praedeterminavisti | — |
3. Person Singular | praedeterminavit | — |
1. Person Plural | praedeterminavimus | — |
2. Person Plural | praedeterminavistis | — |
3. Person Plural | praedeterminare, praedeterminavere, praedeterminaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | praedeterminaveram | — |
2. Person Singular | praedeterminaveras | — |
3. Person Singular | praedeterminaverat | — |
1. Person Plural | praedeterminaveramus | — |
2. Person Plural | praedeterminaveratis | — |
3. Person Plural | praedeterminaverant | — |
Futur II (Indikativ) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | praedeterminavero | — |
2. Person Singular | praedeterminaris, praedeterminaveris | — |
3. Person Singular | praedeterminaverit | — |
1. Person Plural | praedeterminaverimus | — |
2. Person Plural | praedeterminaveritis | — |
3. Person Plural | praedeterminaverint | — |
Präsens (Konjunktiv) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | praedeterminem | praedeterminer |
2. Person Singular | praedetermines | praedeterminere, praedetermineris |
3. Person Singular | praedeterminet | praedeterminetur |
1. Person Plural | praedeterminemus | praedeterminemur |
2. Person Plural | praedeterminetis | praedeterminemini |
3. Person Plural | praedeterminent | praedeterminentur |
Imperfekt (Konjunktiv) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | praedeterminarem | praedeterminarer |
2. Person Singular | praedeterminares | praedeterminarere, praedeterminareris |
3. Person Singular | praedeterminaret | praedeterminaretur |
1. Person Plural | praedeterminaremus | praedeterminaremur |
2. Person Plural | praedeterminaretis | praedeterminaremini |
3. Person Plural | praedeterminarent | praedeterminarentur |
Perfekt (Konjunktiv) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | praedeterminaverim | — |
2. Person Singular | praedeterminaris, praedeterminaveris | — |
3. Person Singular | praedeterminaverit | — |
1. Person Plural | praedeterminaverimus | — |
2. Person Plural | praedeterminaveritis | — |
3. Person Plural | praedeterminaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv) | Aktiv | Passiv |
---|
1. Person Singular | praedeterminavissem | — |
2. Person Singular | praedeterminavisses | — |
3. Person Singular | praedeterminavisset | — |
1. Person Plural | praedeterminavissemus | — |
2. Person Plural | praedeterminavissetis | — |
3. Person Plural | praedeterminavissent | — |
Infinitiv | Präsens | Perfekt |
---|
Aktiv | praedeterminare | praedeterminavisse |
Passiv | praedeterminari, praedeterminarier | — |
Imperativ I | Aktiv | Passiv |
---|
2. Person Singular | praedetermina | praedeterminare |
3. Person Singular | — | — |
2. Person Plural | praedeterminate | praedeterminamini |
3. Person Plural | — | — |
Imperativ II | Aktiv | Passiv |
---|
2. Person Singular | praedeterminato | praedeterminator |
3. Person Singular | praedeterminato | praedeterminator |
2. Person Plural | praedeterminatote | — |
3. Person Plural | praedeterminanto | praedeterminantor |
PPP | Singular | Plural |
---|
Nominativ | praedeterminata, praedeterminatum, praedeterminatus | praedeterminata, praedeterminatae, praedeterminati |
Genitiv | praedeterminatae, praedeterminati | praedeterminatarum, praedeterminatorum |
Dativ | praedeterminatae, praedeterminato | praedeterminatis |
Akkusativ | praedeterminatam, praedeterminatum | praedeterminata, praedeterminatas, praedeterminatos |
Ablativ | praedeterminata, praedeterminato | praedeterminatis |
Vokativ | praedeterminata, praedeterminate, praedeterminatum | praedeterminata, praedeterminatae, praedeterminati |
PPA | Singular | Plural |
---|
Nominativ | praedeterminans | praedeterminantes, praedeterminantia |
Genitiv | praedeterminantis | praedeterminantium, praedeterminantum |
Dativ | praedeterminanti | praedeterminantibus |
Akkusativ | praedeterminans, praedeterminantem | praedeterminantes, praedeterminantia |
Ablativ | praedeterminante, praedeterminanti | praedeterminantibus |
Vokativ | praedeterminans | praedeterminantes, praedeterminantia |
PFA | Singular | Plural |
---|
Nominativ | praedeterminatura, praedeterminaturum, praedeterminaturus | praedeterminatura, praedeterminaturae, praedeterminaturi |
Genitiv | praedeterminaturae, praedeterminaturi | praedeterminaturarum, praedeterminaturorum |
Dativ | praedeterminaturae, praedeterminaturo | praedeterminaturis |
Akkusativ | praedeterminaturam, praedeterminaturum | praedeterminatura, praedeterminaturas, praedeterminaturos |
Ablativ | praedeterminatura, praedeterminaturo | praedeterminaturis |
Vokativ | praedeterminatura, praedeterminature, praedeterminaturum | praedeterminatura, praedeterminaturae, praedeterminaturi |
Gerundivum | Singular | Plural |
---|
Nominativ | praedeterminanda, praedeterminandum, praedeterminandus | praedeterminanda, praedeterminandae, praedeterminandi |
Genitiv | praedeterminandae, praedeterminandi | praedeterminandarum, praedeterminandorum |
Dativ | praedeterminandae, praedeterminando | praedeterminandis |
Akkusativ | praedeterminandam, praedeterminandum | praedeterminanda, praedeterminandas, praedeterminandos |
Ablativ | praedeterminanda, praedeterminando | praedeterminandis |
Vokativ | praedeterminanda, praedeterminande, praedeterminandum | praedeterminanda, praedeterminandae, praedeterminandi |
152 (228) Formen für „praedeterminare“